|
الوردة للي سقيت بيــــــــــدي |
|
|
جذرها بيدي كنت نرعــــــاه | |
|
كبرت وعاد شوكها يـــــــؤذي |
|
|
خيبت كلبي وقطع رجـــــــاه | |
|
سمها دمى كلبي يا سيــــــــدي |
|
|
وعلى نور الدنيا عمــــــــــاه | |
|
ما بقى صبر ما بقيت نخبـــــي |
|
|
هذا كلبي الجرح ضنـــــــــاه | |
|
صيحت اللفعة لسعت لسعـــــة |
|
|
مرادها تجيب وفـــــــــــــــاه | |
|
كالمريض للي قتل طبيبــــــــه |
|
|
بعدما صح وتعالج بـــــــدواه | |
|
حتى الــــــورد ما فيـــه ثقــــة |
|
|
كل مشموم شوكه في كفـــــاه |
Facebook Social Comments



